خاتون نامه

....So This is Christmas, Celine Dion

khatoon-nameh — Fri, 25 Dec 2009 08:47:18 GMT

So this is Christmas
And what have you done

آره....این عید نوئل است

و تو, چه کرده ای؟

Another year is over
A new one just begun

یک سال دیگر گذشت

و سال نو, تازه شروع شده

And so this is Christmas
I hope you have fun

و این عید میلاد مسیح است

من امیدوارم که شما خوش باشید

The near and the dear ones
The old and the young

نزدیکان و عزیزان

پیر و جوان

A very merry Christmas
And a happy New Year

یک کریسمس خیلی شاد

و یک سال نوی خوب

Let's hope it's a good one
Without any fear

بیایید امیدوار باشیم که این یکی, خوب است

بدون هیچ وحشتی

And so this is Christmas
For weak and for strong

و این یک کریسمس است

برای ضعیف و قوی

For rich and the poor ones
The war is so long

برای ثروتمند و فقیر

جنگ هم خداحافظی بکند

(جنگ گورش را گم بکند- مترجم!)

And so happy Christmas
For black and for white

و یک کریسمس خیلی شاد

برای سیاهپوست و سفیدپوست

For yellow and red ones
Let's stop all the fight

برای زردپوست و سرخپوست

بیایید تمام جنگها را متوقف کنیم

A very merry Christmas
And a happy New Year
Let's hope it's a good one
Without any fear

And so this is Christmas
And what have we done
Another year is over
A new one just begun
And so happy Christmas
We hope you have fun
The near and the dear ones
The old and the young

A very merry Christmas
And a happy New Year
Let's hope it's a good one
Without any fear And so this is Christmas
And what have we done
Another year is over
A new one just begun

دریغ....

khatoon-nameh — Mon, 21 Dec 2009 07:48:18 GMT

تقدیم به مظهر شرف و انسانیت: آیت الله العظمی منتظری

ای پدر سوگ ِ تو .... ماتم آزادیست

سرنگون زین ماتم .... پرچم آزادیست

دریغ دریغ دریغ .... از این پدر دریغ

آن سحر تا سر زد .... شب شد و روز آمد

مِهر ِ روشن جانش .... تیرگی سوز آمد

دریغ دریغ دریغ .... از آن سحر دریغ

ای سحری اختر ِ ما .... مِهر ِ صفاپرور ما

در شب ِ دل ریشان

ای تو بهین داور ما .... بی تو رَوَد بر سر ِ ما

رای ِ بد اندیشان

ماه مِهی سرو ِ سِهی .... شد سفری از بر ما

سایه کشید از سرِ ِ ما .... از غم ِ بد کیشان

دریغ دریغ دریغ .... از این سفر دریغ

ای فتاده .... در چاه ِ خود .... تو ماه ِ نَخشَب ِ ما

کِی تابد .... بی رویت .... ستاره در شب ما

چون غریبی .... غرق ِ ماتم .... چه غمگین می گذرد

در سوگت .... روز ما .... چه سنگین می گذرد

شبی سحر شد .... شبی دگر شد

تا شود این شب سپری .... لاله ی باغ سحری

چهره بیاراید

فتنه ی دور ِقمری .... همچو شب آید سفری

مهر ظفر زاید

مهر ظفر .... بار دگر .... سر چو کنَد جلوه گری

نقش غم بی پدری .... پیش نظر آید

دریغ دریغ دریغ .... از آن پدر دریغ

چایقند....

khatoon-nameh — Sun, 20 Dec 2009 17:50:18 GMT

همیشه دو چیز در زندگی من خیلی مهم بوده اول چای و دوم قند ولاغیر! و چون این دو لازم و ملزوم یکدیگر هستند پس بهتره یکیش کنم و بگم چایقند! بچه تر!! که بودم فکر می کردم چرا میگن کارخونه قند و شکر؟ چرا نمیگن قند و چائی!!

حالا فکر نکنید لابد من به هر آب زیپوئی میگم چای ها؟ نه! چای ِ من باید تازه دم باشه, رنگ شراب ِ قرمز باشه, ساده باشه هل و مِل و گل بهارنارنج و ترشی لیته و اینام توش نباشه. به رنگ گندمی م بیاد...به چشم بادومی م بیاد بووش میکنم خوشم بیاد!

چای خوردن من سه مرحله خیلی مهم داره. دقت کنید! اول از همه اونو بو میکنم. چای تازه دم یک عطر و بوی خاصی داره, بوی عجیبی که آدم گیج میشه! اگر اون رایحه ی دل انگیز را نداشته باشه دیگه کار به مرحله بعدی نمیرسه.

خب حالا میگیم این مرحله را قبول شد. بعد استکان چای را می گیرم جلوی نور و دقیق بررسی ش می کنم....اگر کدر باشه یا یه چیزایی غیر از خود چای توش شناور باشه دیگه واویلا!

مرحله سوم مزمزه کردنش است. نه که یهو هورتی برم بالا ها؟ نه, باید اول بچشم ببینم اصلا این چای علیرغم عطر و بوی خوب و رنگ و روی دلنشین مزه اش هم خوبه یا نه؟

باری....اینها همه مقدمه ای بود که بگم در بنده منزل ما, رفیق پر کلک مادر بود!

که چای تازه را روی چای قبلی می ریخت و توجیهش همیشه این بود که وای مادر! اونم تازه دم کرده بودم! اگه چای جوشیده بود می گفت این خیلی خووووب دم کشیده, اگر رنگش کمرنگ بود می گفت چای پررنگ برای قلب ضرر داره, اگر پر رنگ بود می گفت اینجوری طعم چای را بیشتر می فهمی و خلاصه انواع و اقسام ترفندها....منم که خیلی زیر بار میرفتم لابد!

اما بی کلک اگر میخواستی بابای خدابیامرزم. اصلا برای همین پشت ماشینم نوشته ام رفیق بی کلک پدر! صدای در حیاط را هم که میشنید نه ها! صبر میکرد تا من برسم داخل خونه, بعد قوری خالی را میگرفت جلوی این دو تا چشای سفیدم و می گفت خاتون جان بابا ببین آاااا آه.... دارم برات چای دم می کنم, و من چون خود با دو چشم خویشتن میدیدم, قبول می کردم. بعد این چای را درست سر اون ثانیه ای که باید, توی استکان میریخت. نه یه ذره کمتر نه یه ذره بیشتر. یعنی بین دم کشیدن و دم نکشیدن برش میداشت. بقول خودش نیمه کال!

و اما قند....چای من حتمن ِ حتمن باید با قند همراه باشه. هیچم کار ندارم این تحقیقات جدید چی میگه در مورد مضرات قند. یعنی من با بهترین دوستم سر همین قند نزدیک بود قطع رابطه کنم! آخه هی زنگ میزد که خاتون جون, وقتی کار ِت تموم شد سر راه بیا اینجا یه چای با هم بخوریم.

می رفتم می دیدم از این سر خونه شون تا اووووون سر, چیده شکلات و گز و نقل و مسقطی لاری و باقلوا و سوهان و پولکی و خلاصه هر چیز شیرینی که تو این دنیا بگی, اِلا قند. می گفتم خب قندت کو؟ میگفت واا اینهمه شیرینی جات, قند میخوای چکار؟ بعدشم شوهرم میگه قند خیلی ضرر داره واسه همین من دیگه قند نمیخرم.

قند نمیخری؟ مگه به میل توئه؟! خب منم دیگه خونه تون نمیام! برای همین, همیشه یه کیسه کوچولو قند میذاشتم توی ماشین. ولی خب اینم واسه خودش مشکلی بود چون همیشه که از قبل نمیدونستم میخوام برم خونه شون. پس یه جعبه قند با پول خودم( گریه کنین مسلمونا! گریه کنید صوابه)! خریدم و بردم براش. گفتم مدیونی اگه از این قندهای من به مهمونهات بدی.... میذاریش یه گوشه امن و مطمئن واسه خودم.

حالا حتماً فکر می کنید من روزی هفتاد تا چای میخورم. نه اصلاً اینطور نیست. شاید روزی دو تا, حداکثر سه تا. اونم توی استکان یا لیوان, نه در فنجون و نه در ماگ( آق جوات این ماگ که این اجنویا میگن یه چیزیه تخریبن تو مایه های همون ماک شوما, حالیته؟!)

حالا اینا همه را گفتم که ماجرای دیشب را تعریف کنم ولی نه ! پستم طولانی میشه و شما ملت من ممکنه خسته بشین!

کِی....!؟

khatoon-nameh — Sat, 19 Dec 2009 18:02:18 GMT

کِی شود این روان ِ من ساکن اینچنین ساکن ِ روان که منم

بعداً نوشتم: دوستان نازنین و عزیزی که آمده اید پشت دیوار و بعضی هاتونم سر دیوار که خاتووووون چی شده؟ چرا ناراحتی؟ این چیه نوشتی؟ و...

عذرخواهی مرا بپذیرید اگر باعث شدم خاطر عزیز شما مشوّش شود. آخ که چقدر این "مشوّش" را دوست دارم حتی بیشتر از مستولی!

ولی نه! چرا باید معذرت خواهی کنم؟! مگه خطائی مرتکب شده ام ؟!

چه جوریه که وقتی اینگلستانی می نویسم مشوّش نمیشید؟!

وقتی سیلین دیان براتون پخش می کنم مشوّش نمیشید؟!

از شهر قصه که براتون می نویسم مشوّش نمیشید؟!

اصلاً درجه شَوّش ! شماها بالاست به من چه!

گناه من چیه که شما اینقده حسساسین!

عجب گیری کردم من با شماها بخدا !

برای کامران عزیز....I'm Alive, Celine Dion

khatoon-nameh — Fri, 18 Dec 2009 09:38:18 GMT

Mmmmm, Mmmmmmmmmmmm
I get wings to fly
Oh, oh, I'm alive...
Yeah

من بال پرواز درمیارم

آه من زنده ام

بله

When you call on me
When I hear you breathe
I get wings to fly
I feel that I’m alive

وقتی که تو دنبالم می گردی

وقتی صدای نفس تو را می شنوم

من بال پرواز در میارم

حس می کنم زنده هستم

When you look at me
I can touch the sky
I know that I’m alive
Mmmmm Ohhhhh

وقتی که نگاهم می کنی

میتونم آسمان را لمس کنم

میدونم که زنده هستم

When you bless the day
I just drift away
All my worries die
I’m glad that I’m alive

وقتی که به روز برکت میدهی

من فقط از خود بیخود میشم

تمام نگرانیهای من از بین میره

و خوشحالم که زنده هستم

You’ve set my heart on fire
Filled me with love
Made me a woman
On clouds above

تو در قلب من آتش به پا کردی

مرا سرشار از عشق کردی

از من یک زن ساختی

بر بالای ابرها

I couldn’t get much higher
My spirit takes flight
Cause I am alive
OHHHHH

نمیتونستم از این بالاتر برم

جان ِ من به پرواز در میاد

چون زنده ام

(When you call on me)
When you call on me
(When I hear you breathe)
When I hear you breathe
(I get wings to fly)
Fly
I feel that I’m alive
I am alive

(When you reach for me)
When you reach for me
(Raising spirits high)
God knows that

وقتی مرا میخواهی

جانها به بالا صعود می کند

خدا هم اینو میدونه

That I’ll be the one
Standing by

که من اون کسی هستم

که کنارت خواهد بود

Through good and
Through trying times

در خوشی ها

و در سختی ها

And it’s only begun
I can’t wait for the
Rest of my life

و این تازه شروعش است

من نمیتونم برای باقیمانده ی عمرم صبر کنم

(When you call on me)
When you call on me
(When you reach for me)
When you reach for me
I get wings to fly
I feel that I'm alive

(When you bless the day)
When you bless, you bless the day
(I just drift away)
I just drift away
(All my worries die)
I know that I’m alive

I get wings to fly
God knows that I’m alive

حالیته....؟!

khatoon-nameh — Tue, 15 Dec 2009 19:58:18 GMT

آره....داشتیم چی می گفتیم....؟ بنویس:

مارو دیوونه و رسوا کردی....حالیته؟ مارو آواره صحرا کردی....حالیته؟ آخه مام واسه خودمون معقول آدمی بودیم, دس کم هر چی که بود آدم بی غمی بودیم....حالیته؟ سرو سامون داشتیم, کِس و کاری داشتیم.

آره دیگه....یادش بخیر!

ننه مون جورابمونو وصله میزت, مارو نفرین میکرت....بابامون خدابیامرز سرمون داد می کِشیت, بهمون فوش میدات, با کمربند زموون اجباریش پامونو محکم می بست ترکه های آلبالورو کف پامون میشکست....حالیته؟

هی....یاد اون روزا بخیر! چون بازم هر چی که بود, سروسامونی بود....حالیته؟

ننه ای بوت که نفرین بِکونه بعد نصفه شب پاشه لاحاف روی آدم بکشه که مبادا پسرش خدا نکرده بچچات....که مبادا نور چشمش سینه پَلو بکونه.....حالیته؟

هه....بابایی بوت که گاه و بیگاه سرمون داد بزنه....باهامون دعوا کونه....پامونو فلک کونه....بعد صب زود پاشه مارو تو خواب بغل کونه, اشکای شب قبلُ که روی صورتمون ماسیده بوت کَم کَمَک با دستای زبر ِخودش پاک بکونه....حالیته؟

میدونی....بابامون چن سال ِ پیش عمرشو دات به شوما....هرچی خاک ِ اونه عمر تو باشه. مرد زَمتکشی بوت....خدا رَمَتش کنه!

ننه هه م کور و زِمینگیر شده.....آره دیگه.... پیر شده. بیچاره غصه ی ما پیرش کرد, غم رسوایی ما کور و زیمین گیرش کرت....حالیته؟

اما راستش چی بگم....تقصیر ما که نبوت.... هرچی بوت, زیر سر چشم تو بوت.

یه کاره توو راه ما سبز شدی....مارو عاشق کردی....مارو مجنون کردی....مارو دااغوون کردی....حالیته؟

آخه آدم چی بگه قربونتم....

حالا از ما که گذشت....بعد از این اگر شبی نصفه شبی به کِسونی مث ما قلندرو مَسّ و خراب, تو کوچه برخوردی....اون چشارو هم بذار.....یا اقلاً دیگه این ریختی بهش نیگا نکون....

آخه من قربون هیکّلت برم....اگه هر نیگا بخوات اینجوری آتیش بزنه پس باآس تموم دنیا تا حالا سوخته باشه.

پی نوشت: دوستان باسلیقه میدونند که این پست قسمتی از نوار "شهر قصه" است.

روانت شاد "بیژن مفید" که هرگز از یادها نخواهی رفت.

کریستف کلمب....

khatoon-nameh — Sat, 12 Dec 2009 05:43:18 GMT

چند وقت پیشا !! سالروز کشف قاره امریکا بود.

اگر کریستف کلمب قبل از کشف آمریکا ازدواج کرده بود صبح روز عزیمت در حالیکه داشت ساکش رو می پیچید با این سوالات محبت آمیز همسر نازنینش مواجه می شد :

- کجا داری میری ؟

- با کی ؟

- واسه چی ؟

- چطوری دارین می رین ؟

- کشف چی ؟

- این همه آدم بیکار هست مثلاً برادرت که از صبح بر ِ دل زنش نشسته چرا فقط تو ؟

- تا تو برگردی من چیکار کنم ؟!

- می تونم منم باهات بیام ؟!

- کِی برمی گردی ؟

- شیر آب دستشویی چیکه می کرد درستش کردی ؟

- می دونی هیچی تو خونه نداریم واسه خوردن ؟

- بابام گفت براش از رئیستون سوال کنی واسه وام چی شد ؟

- این سر دردم چند روزه شروع شده خیلی نگرانم !!!

- شام نمی خورم تا بیای !؟

- راستی واسم چی میاری ؟

- تو عمداً این برنامه رو بدون من ریختی٬ اینطور نیست ؟!

- جواب منو بده !؟

- اصلاً من می خوام برم خونه مامانم شب بیا دنبالم !

و بدین ترتیب تا الان قاره آمریکا کشف نشده بود و مردم دنیا یه نفس راحتی می کشیدن. میگن ازدواج باعث برکت میشه تو زندگی همینه دیگه !!

آخر ِ فلسفه....

khatoon-nameh — Fri, 11 Dec 2009 17:52:18 GMT

يك فيلسوف ..... مى گويد:

‌وقتي من به دنيا اومدم پدرم ۳۰ سالش بود يعني سنش ۳۰ برابر من بود

وقتي من ۲ ساله شدم پدرم ۳۲ ساله شد يعني ۱۶ برابر من

وقتي من ۳ ساله شدم پدرم ۳۳ ساله شد يعني ۱۱ برابر من

وقتي من ۵ ساله شدم پدرم ۳۵ ساله شد يعني ۷ برابر من

وقتي من ۱۰ ساله شدم پدرم ۴۰ ساله شد يعني ۴ برابر من

وقتي من ۱۵ ساله شدم پدرم ۴۵ ساله شد يعني ۳ برابر من

وقتي من ۳۰ ساله شدم پدرم ۶۰ ساله شد يعني ۲ برابر من

مي ترسم اگه ادامه بدم از پدرم بزرگتر بشم !

بخشش....

khatoon-nameh — Thu, 10 Dec 2009 09:30:18 GMT

امریکائیها مردم بزرگوار و بخشنده ای هستند. خیلی راحت و زود آدمها را بخاطر اشتباهات عمدی یا سهوی شون می بخشند.

گناهت هر چقدر هم بزرگ باشه, وقتی معذرت خواهی کنی و توضیح بدی که چرا فلان حرف را زدی یا بابت فلان حرکت متاسف هستی, همچین می بخشنت که باورت نمیشه. نه این که زبونی بگن اوه آره میدونم! باشه عذرخواهیت را قبول دارم. نه! در عمل نشون میدن.

رابطه ای را که باهاشون داری هر جوری که از سابق بوده باهات به همون شکل ادامه میدن, بدون این که حتی یکبار اون اشتباه ترا به رُخت بکشند. اگر هم خودت دوباره اون موضوع را پیش بکشی سریع میگن ای بابا! اون که تموم شد رفت پی کارش! دیگه حرفشو نزن. از این قشنگتر این که نمیرن سر هر کوی و برزن جار بزنن که تو چه خطائی ازت سر زده.

حالا درست برعکسش ما ایرانیها....که عاشق قبرستون کهنه شکافتن هستیم! وای به روزی که خطائی ازت سر بزنه! تا طرف یک جرعه شایدم یه قدح از خونت را سر نکشه مگه ول می کنه؟

حتی اگر معذرت خواهی کنی و توضیح هم بدی, تا عمر داری یا اصلاً دیگه باهات حرف نمی زنند یا اگر بزنند دیگه مثل سابق نیست و تقی به توقی, بیجا و باجا اون مسئله را زنده اش می کنند که آره تو اونی...همونی !! و از همه بدتر به هر کسی که برسن ماجرا را با آب و تاب تعریف می کنند.

هدفم از عنوان کردن این مسائل بالا بردن اینا یا خرد کردن خودمون نیست. بلکه میخوام بگم چقدر خوبه که بخشش را یاد بگیریم و به کارش ببریم.

در روابط خانوادگی شون هم اینو دیده ام که یه بچه تین ایجر( دختر یا پسر) بدون تصدیق رانندگی بدون اجازه پدر یا مادرش و یا حتی مطلع کردنشون شبی که بارون مثل سیل داره میاد ماشین یکی از والدینش را برمیداره و میره تصادف میکنه.....

این پدر یا مادر تنها حرفی که به این بچه نخواهند زد سرزنش کردن اونه. سراسمیه میرن بیمارستان و تا از سلامت ش مطمئن نشن مگه خواب و قرار دارند؟! دیگه این نیست که از همون لحظه بهش سرکوفت بزنند که ما که می دونستیم! صد دفعه بهت نگفتیم.....دیدی؟ دیدی گوش نکردی؟ دیدی سرت به سنگ خورد و....خیلی هم ظالم باشن برگردن بگن نوش جانت! میخواستی نکنی.

- ببین دوست من! میخوام یه اعترافی بکنم.....اون روز که تلفن زدی من عمداً جوابت را ندادم چون داشتم برات ایمیل می نوشتم و همونجا در ایمیل هم گفتم که نمیتونستم این حرفها را تلفنی بهت بگم! فرداش هم دوباره زنگ زدی, اسمت را که روی صفحه ی تلفنم دیدم نمیدونی چه حالی شدم! ولی چون از دستت عصبانی بودم جوابت را ندادم.

عکس العمل امریکائی: از این که صداقت داری و اینارو بهم میگی ازت خیلی ممنونم. من اینو به حساب روراست بودن تو میذارم و گرنه که من از کجا می فهمیدم عمداً جوابم را ندادی؟! فکر می کردم موبایلت را گم کرده ای یا همراهت نبوده یا.....مهم نیست فکرشم نکن. برای همه ما پیش میاد!

عکس العمل ایرانی: ...........................................................................(سکوت و بی اعتنائی!!! )

طرف دیگه هرگز جواب تلفن و یا ایمیلت را نخواهد داد! هرگز! صد سال هم دوست بوده اید, باشید! دیگه باهات تموم میکنه, به همین راحتی!

....Tonight by: Nina Gordon

khatoon-nameh — Wed, 09 Dec 2009 00:22:18 GMT

Down to the earth
I fell with dripping wings
Heavy things won't fly

من با بالهایی فرو ریخته به سمت زمین سقوط کردم

چیزهای سنگین نمی توانند پرواز کنند

And the sky might catch on fire
And burn the axis of the world that's why

و آسمان ممکنه آتیش بگیره

و محورهای دنیا را بسوزانَد برای همینه که

I prefer a sunless sky
To the glittering and stinging in my eyes

من یک آسمان بی خورشید را ترجیح میدهم

به تلائلو و سوزش اون(خورشید) در چشمهایم

I feel so light
This is all I wanna feel tonight

خیلی احساس سبکی می کنم

دلم میخواد امشب فقط این حس را داشته باشم

I feel so alive
Tonight and the rest of my life

خیلی احساس سر زنده بودن می کنم

دلم میخواد این حس را امشب و باقی عمرم داشته باشم

Tonight and the rest of my life

Gleaming in the dark sea
I'm as light as air floating there breathlessly

در دریای تیره سو سو می زنم

به سبکی هوا در آنجا شناور هستم از نفس افتاده

When the dream dissolves
I open up my eyes

وقتی که رویایم محو میشود

چشمهام را باز می کنم

I realize that
Everything is shoreless sea
A weightlessness is passing over me

و می بینم که

همه چیز دریای بی کرانه است

یک حالت بی وزنی از روی من عبور می کنه

I feel so light
This is all I wanna feel tonight

من خیلی احساس سبکی می کنم

دلم میخواد امشب فقط این حس را داشته باشم

I feel so alive
Tonight and the rest of my life
Tonight and the rest of my life

من خیلی حس سرزنده بودن دارم

امشب و باقی ِ عمرم

Everything is waves and stars
The universe is resting in my arms

همه چیز موج است و ستاره

جهان در آغوش من خستگی می گیرد

I feel so light
This is all I wanna feel tonight

من احساس سبکی می کنم

این همه اون چیزی است که دلم میخواد امشب حس کنم

I feel so alive
Tonight and the rest of my life

I feel so light
This is all I wanna feel tonight
I feel so alive
Tonight and the rest of my life
Tonight and the rest of my life